Eerste tijdrit.

 

Bah wat was dat teleurstellend slecht! Mijn eerste wedstrijd.

 

Direct na mijn wedstrijd heb ik mijn rugzak opgepakt en ben ik weg gereden richting treinstation. De uitslag interesseerde mij weinig. Die gaat me hoe dan ook dik tegenvallen.

De hele week voelde ik eigenlijk al dat het met mijn vorm niet goed zat. Mijn ademhaling zit te snel te hoog en mijn hartslag ook. Mijn benen verzuren veel te snel. Zo ook vandaag. Ik stapte de trein uit in ’t Harde en moest vanaf daar nog 4 kilometer fietsen richting het parcours. Tijdens dat ritje hetzelfde rotgevoel. Ik heb er vanmorgen serieus aan getwijfeld om te gaan. Op een gegeven moment besloot ik het te zien als een uitdaging. Dan maar met slechte vorm, maar in ieder geval leer ik dan iets over mezelf. Over tegenslag, presteren in competitieverband en wedstrijddruk.

 

image

 

Heus niet alles was slecht. Er zijn positieve punten die ik meeneem en negatieve punten waar ik van hoop te leren.

Eerst dan maar de tegenvallers;

Mijn benen waren heel slecht deze week en vandaag zeker. Dat ik ook nog eens te snel van start ging helpt natuurlijk niet. Verdomme, Ellen van Dijk zei het me nog, deel je wedstrijd goed in. Het is heel apart hoe dat gaat, maar als er afgeteld wordt en je mag gaan dan is het heel erg moeilijk om je in te houden. Vanaf de honderd meter voelde ik al hoe zwaar mijn benen waren. Op de polar zie ik dat ik met mijn hartslag boven mijn omslagpunt uitkom. Veel te hard en veel te snel. Mijn gemiddelde snelheid lag veel lager dan wat ik van mezelf gewend ben. Leermoment!

Tweede punt. Mijn warming up laat nog te wensen over. Ik heb voorafgaand aan de wedstrijd het parcours afgefietst, een rustige 16 km. Daarna moest ik nog minstens drie kwartier wachten op mijn start. Bovendien ben ik in die warming up niet diep genoeg gegaan. Ik had daar ook even hoog in mijn hartslag moeten zitten naar mijn idee. Volgende keer neem ik de Tacx mee.

Derde en laatste punt. Wat nu? Moet ik mijn training veranderen? Of mijn voeding? Of meer rusten? Het is duidelijk dat dit niet goed was. Het vervelende is echter dat ik echt niet weet waarom het deze week zo slecht gaat. Dat vreet wel een beetje aan me. Hoe kan ik er iets aan doen als ik niet weet waar ik moet beginnen?

De positieve punten dan nu;

Ik heb superveel geleerd vandaag. Ik was bijvoorbeeld heel benieuwd wat ik zou voelen van de prestatiedruk. Tot mijn blije verbazing speelt dat bij mij totaal geen rol. Ik stond werkelijk waar met een dikke grijns voor de start. Vlak voor de start nog even staan dollen met wat andere renners en ja, niets gevoeld van druk van buitenaf. Ook tijdens de race kon ik mezelf vanaf de eerste trap goed afsluiten en concentreren op mijn inspanning. Wel zag ik voor de start dat mijn hartslag wat hoger lag dan normaal, maar dat is logisch.

Van wat ik gezien heb was ik één van de weinige in mijn klasse van de mannen B, die op een normale racefiets voor de start stond. De 6 mannen die mij voorbij kwamen hoorde ik vanaf tien meter achter me al aankomen. Het geluid dat een discwheel maakt is fenomenaal. Ook viel me op dat de trapfrequentie van deze echte bikkels heel laag lag. Pure kracht en heel indrukwekkend om te zien. Het was voor mij motiverend en leerzaam om tijdens een maximale inspanning van mezelf te kunnen zien hoeveel harder het nog moet en te zien dat er werk aan de winkel is. Ik bedoel het ook zeker niet te gebruiken als excuus dat ik de enige was op een normale fiets, maar het geeft me wel hoop dat het ook op dat vlak nog veel kan opleveren. Ik denk echter niet dat dat mij de grootste winst gaat leveren.

Ik heb een idee gekregen van het tijdsverloop tijdens zo’n evenement. Niet te snel warmdraaien en niet te lang stil blijven staan. Dat gaat allemaal ten koste van de wedstrijd zelf. De wedstrijd zelf was trouwens vrij kort en explosief. Ik vind het zeker niet vervelend dat de tijdrit op Texel wat langer gaat zijn.

Binnenkort ga ik aan tafel zitten bij Guido Vroemen voor een interview. Als ik daar toch ben kan hij mij wellicht wat tips en inzicht geven over mijn (wan)prestatie van vandaag.

Ben ik door vandaag uit het lood geslagen? In tegendeel. Ik voel me gemotiveerder dan ooit. Ik ben erg teleurgesteld over mijn vorm maar nog meer dan voorheen snap ik nu wat er allemaal bij komt kijken om tot een bepaald niveau te komen. Ik wil daar ook komen.

Het is niet leuk om te schrijven over een slechte prestatie maar het is voor mij wel heel belangrijk dat ik juist ook deze dagen deel met jullie. Goed, snel vergeten en weer door!

 

image

De top 3 bij de mannen. De winnaar reed dik zeven minuten harder dan ik. Links mijn vraagbaak en stille hulp Johan Tijssen die ondanks het voor hem nadelige karakter van het glooiende parcours toch nog een gemiddelde haalde van boven de 46 kilometer per uur.

Geef een reactie